Voorgeschiedenis
In Heerhugowaard werd tot het jaar 1995 tien jaar lang een wintertriathlon gehouden. De wedstrijd startte in Alkmaar met een uur schaatsen, daarna liepen de deelnemers naar Heerhugowaard, zo’n 14 km. Tot slot moest men 40 km fietsen. De wisselzone was in het centrum van Heerhugowaard en de deelnemers fietsten via de Beukenlaan naar de Oostdijk, langs de Van Veenweg weer terug. Deze ronde moest men 4 maal afleggen. De wedstrijdorganisatie was in handen van Omnisport, schaatsvereniging de Draai en Tour de Waard. Een van de drijvende krachten achter dit evenement was Co Zut. Vaste deelnemers waren toendertijd Jan van Baar uit Hensbroek, Martin Beerepoot uit Heerhugowaard, maar ook bijvoorbeeld Cock Groot, Erik Stam en Mark Koks. In 1996 was er voor eerst geen wintertriathlon meer, de organisatie hield het na 10 jaar voor gezien.
DTC neemt stokje over...
In 1997 werd er binnen de toen 6-jarig bestaande triatlonvereniging DTC een activiteitencommissie opgericht die zich ging bezighouden met de winterduatlon en andere wedstrijden. De wedstrijd die jaren had bestaan in Heerhugowaard verdiende vervolg te krijgen. De know-how en draaiboeken van Co Zut die de activiteitencommissie had overgenomen kwamen daarbij goed van pas. De eerste duathlon was op natuurijs van het kanaal Alkmaar-Kolhorn. Samen met kanovereniging OSSA werd er een schaats-loopwedstrijd gehouden. Er werd 5 km gelopen langs de Westdijk en 20 km geschaatst. Winnaars waren Eward Kardinaal en Marion Visser. In november 1997 werd de eerste winterduatlon van DTC gehouden in Alkmaar. Er stonden direct 130 deelnemers aan de start. Er was gekozen voor 50 ronden schaatsen en vervolgens 13,7 km hardlopen naar Heerhugowaard. Dit om de traditie van het Heerhugowaardse erin te houden. Winnaars werden marathonschaatsers Bert Verduin en Kathalijne Oudhoff. In 1998 doen er ook duo’s mee. Het duo Vorstermans en Van der Meulen zaten 3 minuten voor de individuele winnaar Fabian van Altena. Het loopparcours was nog altijd vanuit Alkmaar naar Heerhugowaard. In het jaar 1999 had de Winterduathlon de finish in de Edelstenenwijk van Heerhugowaard. Na afloop bleef het daar nog lang gezellig. In 2000 besloot DTC om de winterduathlon in en rondom de ijsbaan in Alkmaar te houden. Het loopparcours is korter (10 km) om het voor recreanten aantrekkelijker te maken. Het meedoen in duo’s blijft bestaan. In 2001 wint weer een individuele deelnemer het van een duo. In 2002 werd de winterduatlon door een gebrek aan sponsoren niet gehouden. Gelukkig ging in 2003 de winterduathlon weer van start. Jan van Baar wint de zevende editie. Meer deelnemers dan ooit stonden aan de start van de wedstrijd in 2004 waaronder regionale en nationale toppers. Atleten gebruikten de wedstrijd als toetje na het NK in Assen en recreanten genoten nog steeds van het evenement. Een winterzonnetje in 2005 brengt 124 deelnemers voor de achtste keer naar Alkmaar. Oud-triathleet Pim van de Bos staat ook weer aan de start. Dre van Oosten wint voor de eerste keer. 2006 werd een succesjaar. Het evenement groeit. DTC vindt goede sponsoren voor het evenement. Vooral de zuurkool met worst werd door iedereen erg gewaardeerd. Het waaide behoorlijk tijdens de 10e editie van de winterduatlon in 2007. De ijsbaan is wel half overdekt, dus dat maakte het schaatsen nog aangenaam. In de polder was het vechten tegen de wind. Een heroïsche wedstrijd die werd gewonnen door Laurens Groot. Boretti fornuizen en PSH zijn de grote sponsoren die op de poster prijken van de 11e winterduatlon in 2008. Een mooie boog bij de finish, zuurkool met worst voor iedereen en prijzen van Runnersworld en vele andere ondersteuners maken de wedstrijd steeds professioneler. | 
